Arayüz geliştiricileri olarak bizler en büyük zaman kaybını yazdığımız kodu farklı tarayıcılar için düzenlenmesinde yaşıyoruz. İnternet Explorer 6 ile uğraşan bizler neler çektiğimizi çeşitli makalelerde paylaşmıştım. Mevcut durumda bizler ie7, ie8, ie9, Firefox, Chrome testlerini yapıyoruz. Şu an ki durumda Chrome’un yükselişi ve İnternet Explorer’ın da Sessiz Güncelleme Özelliğini şimdilik Brezilya ve Avustralya da ama bu sene içinde tüm dünyada devreye alması ile bu sorunda yıl sonunda ciddi bir azalma yaşayacağını düşünüyorum.

Pazarın büyük oyuncularının bu yönde bir tercih yapması bizleri sevindirdi. Microsoft yine ağırdan alıyor ama olsun bu kadarınada şükür.

Ben tarayıcıların antivirus programları gibi sessiz güncelleme özelliğine sahip olmalarını düşünmüşümdür baştan beri. Gelinen bu nokta bu nedenle beni çok sevindiriyor. Çünkü son kullanıcılar tarayıcının sürümünün farkında bile değil hatta hangi tarayıcı kullandığının farkında değil. Son kullanıcının internete çıkış noktası olan tarayıcılar çok önemli bir araç. Bu araçları otomatik güncellemek insanlara yenlikleri otomatik takip imkanı sağlamak bir avantaj bence. Eğer bu otomatik güncellemeden rahatsızsanız bu durumu kaldırmak için çözümde sunuyor tarayıcılar.

Tarayıcı farklılıkları için harcadığımız zamanı artık HTML5 ve CSS3 yeniliklerini kullanmak için ayıracağız.

Kaynak

http://www.fatihhayrioglu.com/

Şimdi sakin olalım, derin bir nefes alalım ve neden Facebook + Instagram buluşmasının iyi bir haber olabileceğini düşünelim:

Bu bizim, onlara vermeyiz!

“Facebook bir şeytan”, “hadi hesaplarımızı silip onlara günlerini gösterelim!” tepkileri yağdı haberin duyulduğu ilk saatlerde.

Bu, daha birkaç gün önce Instagram’ın Android kullanıcılarına da açıldığı haberiyle de beslenmiş bir öfkeydi.

Uygulama Kevin Systrom ve Mike Krieger adında iki adam tarafından yapılmıştı. Onların malıydı. Mühendislik mucizesi, zeka ve şansla 8 hafta gibi bir süre içerisinde proje tamamlandı ve App Store’da birkaç saat içerisinde fotoğraf uygulamaları arasında birinci sıraya oturdu.

Başlangıçta, uygulama görünmez bir ‘yalnızca klüp üyeleri girebilir’ havasındaydı ve iPhone kullanıcılarının ellerindeki bir hazineydi. Android kullanıcılarının bu klübe girmesine tepki göstermeleri bundandı.

Android telefonlar iPhone’la aynı kalitede hatta daha kaliteli kameralara sahip olmasına ragmen, iPhone kullanıcıları kendi platformlarının ‘sulandırılmasını’ istemiyorlardı.

Facebook’un Instagram’ı satın aldığı haberi duyulduğunda da aynı şey oldu. Fakat bu kez, Instagram ya gelişecek ya da ölecekti.

Instagram büyük rakipler tarafından daha iyi finanse edilen uygulamalarla kapışamazdı. Instagram Facebook’la böyle bir anlaşma yapmasaydı, belki de bir başka büyük şirket tarafından satın alınacak ve tükenecekti.

Sonuç olarak: Facebook + Instagram, Instagram olmasından daha eftaldir.

Instagram sonsuza kadar özgür kalamayacaktı?

Instagram bedava yüklenen bir uygulama. Hiçbir şekilde para kazandırmıyor. Bu zamana kadar yalnızca yatırımcısıyla ilerledi, diğer bir değişle artık yatırımcısının parasını geri ödemek zorundaydı.

Uygulamayı değiştirmek zorunda olmalarına rağmen, örneğin farklı filtreler getirilmesi ya da ara yüzde küçük değişiklikler yapılması sonucunda fanatik kullanıcılarını kızdırabilen bir uygulama, roll-out reklamlarla herkesi kızdırabilirdi.

Elbette, Facebook Instagram’dan para kazanarak 1 milyar dolar yatırımı geri alma arayışına girecektir. Şimdilik, Facebook yatırımı Instagram’a zaman, para ve uygulamayı geliştirmek için destek sağlayacaktır.

 Instagram: kusurlu platform

Instagram işe yarıyor çünkü basit bir işleyişi var, doğru. Fakat uygulamanın çok basit oluşu neden tartışılmasın? Özelliklerinin az olması onun gerçek sosyal ve viral potansiyelinin de az olması anlamına gelir.

Şu an bu çok kapalı bir sistem. Eğer Instagram’da çektiğiniz fotoğraflar popüler sayfasında görünmüyor, yani popüler olmuyorsa, sadece sizi takip edenlerle etkileşimde kalabiliyorsunuz demektir. Kullanıcılar fotoğrafları sadece beğenebiliyor ve yorum yapabiliyor. Twitter, Tublr ve Pinterest’te olan Retweet/reblog/repin özellikleri yok.

Birden fazla hesabı yönetmenin bir yolu yok. Gönderileri farklı içeriklerde filtreleme kolaylığı yok – ki Pinterest bu özelliği ile kullanıcıların dikkatini çekmeyi başarmıştı.

Fotoğraflara tag koyulamıyor, kullanıcılara sadece yorumlarda cevap verilebiliyor.

Sonunda Instagram deneyimindeki bu eksikliklerin bir kısmı keşfedilecek ve umarız daha iyi kullanıma sahip bir uygulamaya sahip olacağız.

Instagram ölmüyor

Instagram kullanıcıları Facebook’un Instagram’ı öldüreceğini savunuyor.

Fakat Instagram farklı. Geniş bir kullanıcı havuzu var ve hiç rakibi yok.

Tıpkı Youtube’un Google’ın kanatları altında olması gibi, bu uygulama da bir şekilde bağımsız ilerleyecek. Tıpkı Kevin Systrom’un yazılı açıklamasında söylediği gibi.

Bu Facebook’un iş yapma şekli. Geçmişte Mark Zuckerberg farklı uygulamaları Facebook markası altında toplamayı tercih edebileceğini belirtmişti. Anlaşmanın bir parçası olarak Instagram markayı devam ettirecek ve Facebook’un bağımsız fotoğraf uygulaması olacak.

 Facebook’un data kullanımı

Şikayetlerin büyük çoğunluğu Facebook’un dataları kullanacağı yönünde.

Facebook entegresyonu ile Instagram’ın check-in’ler, tagler ve arkadaşlar konularında derinleşebilme olasılığı kullanıcıları Facebook’un bu dataları nasıl kullanacağı konusunda endişelendiriyor.

Gerçek şu ki eğer bağımsız bir şirket olarak kalacaksa, Facebook dataları Instagram’ın daha önce kullandığından daha farklı kullanmayacaktır. Bu kullanımın bir kısmı elbette reklam için fakat aslında bu sosyal entegrasyonun ta kendisi.

Anlaşma mobil Facebook’u da geliştirecek

Facebook’a ayda 450 milyon kullanıcı mobil aygıtla ulaşıyor ve fotoğraf paylaşıyor.

Problem şu ki işleyişi çok kötü. Facebook 1 milyar dolar harcayıp Instagram’ı satın alarak sadece kendi fotoğraf uygulamasını düzeltmedi. Konu sadece filtreler değil, fonksiyonlar. Yüklemenin, paylaşmanın ve değiştirmenin kolaylaşacağı bir fotoğraf uygulaması ile Facebook kısa süre içinde zirvede olacak.

Pelin İnce

pelin.ince@digitalfabrka.com

Konu: Okula dışarıdan yiyecek getirmek yasak. Getiren olursa yiyeceklere el konuyor. Tekel konumundaki kantin ise pahalı. Parası olmayan öğrenciler aç kalıyor. Ayrıca yemekler bayat ve lezzetsiz. Hatta öyle ki, öğretmenler bile kantinden yemiyor ve öğrencilere para verip dışarıdan yemek aldırıyor.

Baş Aktör: Abdülmelik Yalçın. On yedi yaşında, lise 3 öğrencisi. Kendini ‘hakkını arayan bir anarşist‘ olarak tanımlıyor. Kantinde fiyatlar düşsün ve yemekler düzelsin istiyor ve ‘Paylaşma Masası’ kuruyor: “Evden getirdiğimiz yiyecekleri tenefüste sofralarımıza kurup yiyelim; paylaşma ve dayanışmayı çoğaltalım” diyor.

> 5 Mart – Pazartesi: Abdülmelik ve arkadaşları, kantini protesto eden ve öğrencileri Paylaşma Masası kurmaya davet eden bir bildiri dağıtıyor. İki saat sonra müdür bildiri dağıtan öğrencileri çağırıyor; hakaret ve küfür ediyor ve hatta onları teröristlik yapmakla suçluyor. Öğrenciler de böylece sınıflarında sofra kurma eylemlerini gerçekleştiremiyor.

> 6 Mart – Salı: Okul yönetimi öğrencilerin savunmalarını alıyor.

> 7 Mart – Çarşamba: Aralarında Abdülmelik’in de olduğu on yedi öğrenci çantalarında okula soktukları simit, peynir, su, zeytin ve domatesle tenefüste sofra kuruyor.

Çok geçmeden, önde müdür ve müdür yardımcısı, arkada ise üç tane sivil polis sınıfa giriyor ve sofrayı basıyor! Yaptıkları şeyin yasak olduğunu söyleyip, yiyeceklerin derhal toplanmasını istiyor. Yiyeceklere el konuyor!

Abdülmelik sessiz kalmayıp, yaşananlara karşı çıkıyor ve onlara kendi yemeklerini yemenin yasak olamayacağını, okul yönetiminin de sınıfa polis sokmasının tehdit amaçlı olduğunu söylüyor. Bunun üzerine sınıfta bulunan diğer öğrenciler başka sınıflara gönderiliyor ve Melik üç polisle tek başına kalıyor. Sonra onu çıkartıp müdürün odasına götürürlerken, etrafta yedi sekiz tane daha sivil polis beliriyor.

“Polise karşı susarsanız sizi ezerler, ben de konuştum; ‘sizin amacınız ne, burası okul mu yoksa hapishane mi’ dedim” diyor.

Müdür, Melik’in ailesini okula çağırıyor. Ve sonradan anlaşılıyor ki, onun Facebook hesabına izinsiz girilmiş, katıldığı bir Hrant Dink yürüyüşünden resimler alınmış ve duvarında paylaştığı bazı karikatürlerden bir dosya oluşturulmuş. İşte o dosya ailenin önüne konup, tehdit ediliyor: “Alın çocuğunuzu okuldan, almazsanız polise veririz.”

Bu arada yaşananları basın duyuyor. O da elinde bir metin olmadan gazetecilerin sorduğu sorulara cevap veriyor.

> 8 Mart – Perşembe: Melik sınıf listesinde adını göremeyince okuldan atıldığını anlıyor. Çünkü İlçe Öğrenci Disiplin Kurulu’ndan gelen bir karar var: “Abdülmelik Yalçın’ın okuldan tastikname ile uzaklaştırılması uygun bulunmuştur.” Gerekçe: Basına açıklama yapması!

Müdür Yardımcısı sınıfa giriyor ve Melik’e, “Sen artık öğrencimiz değilsin, yarın okula girmeyeceksin” diyor. O da “İl’den karar varsa tamam, yoksa girerim” diyerek dik durmaya devam ediyor.

Bu arada bir tekstil firmasında çalışan ablasının avukat arkadaşlarından destek alarak yasal hakkını kullanıyor ve kararın bozulması için İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne dilekçe gönderiyor.

Avukatlar devreye girince, İlçe ve Okul geri adım atıyor, yönetim babasını arayıp oğlunuz derslere girebilir diyor. Bu arada olay basına yansıdıktan sonra kantin temizleniyor, masalar değişiyor, hatta çalışanlar eldiven bile takmaya başlıyor! Okul yönetiminden ise kimse basın karşısına çıkıp açıklama yapmıyor, gelen istekleri reddediyor.

Bu gelişmelerin ardından İstanbul Milli Eğitim Müdürü Muammer Yıldız, “Öğrencinin dosyasına ve dilekçesine baktık. Komisyonumuz toplanarak bu konuyu değerlendirecek” diyor.

Postane emeklisi babası ve ev hanımı annesi başta korksalar da, sonradan oğullarına destek veriyor. Öğretmenler ise gönlen Abdülmelik’in yanında, ancak Müdür ve Müdür Yardımcılarından korktukları için alenen destek veremiyor!

Melik’in okuldan atılıp atılmadığı henüz belli değil. O ise eğitimine devam etmek istiyor ama bunun aynı lisede olma ihtimalini çok düşük görüyor: “Atmasalar bile bu okul yönetimi beni yüzde yüz sınıfta bırakır, bundan eminim” diyor ve devam ediyor: “Hrant yürüyüşüne katıldığım, paylaşma ve dayanışma masası kurduğum ve anarşist olduğum için beni okuldan atmaya kalktılar. Ama ben sonuna kadar pes etmeyeceğim.”

Olur da Melik yarın önemli işlere imza atarsa, emin olun okulun adı bile değişir: Abdülmelik Yalçın Lisesi! O hakkını ararken ses çıkarmaya korkan hocaları da “Evet, onu biz yetiştirdik” diye gururlanır. Geçmişi çabuk unutan bizler de aynen öyle sanarız.

Abdülmelik Yalçın…

Çevresinde olup biteni izlemekle kalmıyor, daha iyisi nasıl olur diye sorguluyor. ‘Sistem böyle’ cevabıyla tatmin olmayıp, fikir geliştiriyor, düşüncelerini eyleme döküyor. Protesto ediyor. Düşüncelerinin arkasında cesaretle duruyor, hakkını arıyor ve vazgeçmiyor. O, bizim gibi ‘ileri demokrasi sahibi ülkeler’ için tehlikeli bir insan!

Kışla mantığındaki eğitim sistemlerin bilgili, sorgulayan, özgüvenli bireyler yetiştirmek yerine, sisteme nefer olacak koyunlar yetiştirme sevdasında olduğunu bir kez daha gösterdiği için… ’Resmi zorbalığa’ yüksek sesle karşı çıktığı, büyük çoğunluğun “ben tek başıma neyi değiştirebilirim ki” diye kabullenip susarken, o haksızlığa itiraz etme kararlılık ve cesaretini gösterdiği için…

Ben anarşistim diyerek belki de binlerce kişiye sahi ne demek ya bu ‘anarşist olmak’ diye sorgulattığı, hatta bir adım ötesine geçip “anarşistsen teröristsin” dayatma algısına karşı korkusuzca durup, memnun olmadığımız şeylere karşı protesto etmenin masumiyetini gösterdiği için… Abdülmelik Yalçın tehlikeli bir insan! Hatta, kurulu düzenin karşısında olduğu için de o potansiyel bir suçlu!

Melik’le telefonda görüştüm. Karşımda aynen Cüneyt Özdemir’in 5N1K Programındaki gibi kendinden emin, isyankar, heyecanlı, samimi ve belki de en önemlisi adam gibi bir delikanlı vardı.

Şaka yollu, “Bu aralar seni arayan çoktur, havaya girdin mi?” takılmama, “Yok be abi, arıyorlar ama herkese aynı şeyi anlatmaktan da biraz yoruldum açıkçası” dedi. Kahramanlık veya popülerlik peşinde olmadığını ve yanlış giden bir şeyler olduğunda sessiz kalmamak gerektiği gibi konular üzerinde konuştuk. Benim de ona çok ufak bir tavsiyem oldu:

“Dik duruşun, eğitime devam etme isteğinde de aynen sürsün. Yılma ancak kararlarında da aceleci olma. Senin cesaretinden fayda sağlamayı umup, niyeti belli olmayan insanlar da belirecektir etrafta. Herkesi dinle ama kimsenin adamı olma, sadece kendi bildiğin yolda yürü. Başkalarının değil, kendi aldığın kararların sonucunu yaşa.”

İlginç olansa, telefondan sonra Melik’in bana düşündürdükleri oldu.

Bizler üç maymunu oynamayı ölesiye kanıksarken dik durmayı o kadar özlemişiz ki; on yedi yaşındaki bir lise öğrencisinin cesaretiyle bile geleceğe umutla bakabilir hale gelmişiz. Dünyayı değiştirmeye okul kantininden başlamak çok kişiye gülünç gelebilir. Oysa hayata iz bırakanlara dönüp bir bakın, hepsinin önce ‘kendi hayatlarına karşı anarşist olmakla’ başladığını göreceksiniz.

Kaynak : http://www.fikiratolyesi.com/2012/04/10/abdulmelik-yalcin-anarsist/

Geçtiğimiz yıl itibariyle Facebook ve Microsoft’un daha yakın çalıştığını, Skype’ın satın alınması ve Microsoft’un arama motoru Bing’in, Facebook içerisinde arama sonuçları ve çeviri işlemleri yapmasından biliyoruz.

Bing aynı zamanda Facebook’un internet arama sağlayıcısı. Geçtiğimiz günlerde Facebook yeni bir reklam modeli ile karşımıza çıkacağını duyurdu: Facebook Logout Ads.

Facebook Logout Ads ile kullanıcılar Facebook’dan çıkış yaptıktan sonra bile reklamlarla karşılaşacak. Bu  yeni modelde kullanıcı çıkış yaptıktan sonra, sayfanın üst kısmında Facebook login panelini görecek, sayfanın geri kalan kısmı ise reklam öğelerine ayrılmış olacak.

Peki bu avantajlı reklam formatından ilk önce kim yararlanacak?

Tabii ki Bing.

Görselde de gördüğümüz yeni oluşum Bing’in ana sayfası ve Facebook Timeline’ın karışımından doğan melez bir görünüme sahip. Bing logosu, arama kutusu ve arkaplan görseli üst kısımda görünürken sayfayla ilgili diğer bilgiler (beğenme ve konuşma sayısı) sayfanın sol alt kısmında yer alıyor.

Kullanıcılar eğer bu sayfa üzerinden Bing’de arama yaparlarsa, arama sonuçları yeni bir tarayıcı sekmesi üzerinden açılıyor. Kullanıcılar eğer reklamla ilgilenmiyorlarsa kapat tuşu ile normal Facebook çıkış sayfasını görüntüleyebiliyorlar.

Bing, Facebook ile yaptığı bu entegrasyonla kendi arama özelliğini nispeten Facebook içerisine yerleştirmiş oldu. Bu Bing’in Google karşısındaki alternatif pozisyonunu güçlendirmek adına oldukça önemli bir adım. Facebook’dan çıkıyorsunuz ve herhangi bir sayfaya gitmeden internette arama yapabiliyorsunuz. Bu da Bing’i Facebook kullanıcıları için öncelikli hale getiriyor.

Bakalım tam anlamıyla bir son dakika hamlesi olan bu yeni reklam modeli ile “zaten siteden çıkmış” olan kullanıcıya karşı reklam verenlerin yaklaşımı nasıl olacak.

Son bir detayla yazımızı sonlandıralım. Facebook’un bu yeni reklam modelini şu anda sadece Facebook Amerika kullanıcıları görebiliyor.

Çocuk kaleme merakla baktı ama özel bir şey göremedi.”İyi ama bu kalem benim hayatımda gördüğüm diğer kalemlerden hiç farklı değil ki!”

“Bu tamamen nesnelere nasıl baktığınla ilgili. Bu kalemin beş önemli özelliği var ve sen de bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barışık bir insan olursun.

Birinci özellik: Harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma. Bizim için bu el Tanrı`dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir.

İkinci özellik: Zaman zaman her ne yazıyorsam durup kalemimin ucunu açmam gerekir. Bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar. Bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar.

Üçüncü özellik : Kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır.Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli şeylerden biridir.

Dördüncü özellik: Kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil, içerisinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok onu korumalısın.

Beşinci ve son özelliği ise her zaman bir iz bırakmasıdır. Aynı şekil de sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın.”

Yazan : Paulo Coelho..

Bu sabah Facebook sayfamı kontrol ederken bir siteye rastladım. Biraz inceledim. Gerçekten Güzel bir site yapmışlar. Site üzerinden Resimde gördüğünüz programlama dillerinden herhangi birini seçerek kodlamanızı yapabiliyorsunuz. Site size yazmanız gereken kodları veriyor. Siz de altındaki kod ekranına yazıyorsunuz. ve çalıştırıyorsunuz. Buradaki amaç hangi kodun nasıl çalıştığını göstermek. Siteye Google+, facebook, yada kendi kayıt formu ile üye olabilirsiniz. Çünkü Kaldığınız yerden devam edebilme özelliği var

http://code.he.net/

Kodlama iki kısımdan oluşuyor. Birinci kısımda firefox için seçimi tanımlıyoruz, ikinci kısımda ise CSS3 ile birlikte gelen normal kodlamayı yazıyoruz.

::-moz-selection { background: #336699; color: #FFFFFF; }

::selection { background: #336699; color: #FFF; }

Ayrıca kodu diğer etiketlere uygulamak içinse şöyle yazıyoruz:

a::-moz-selection { background: #333; color: #FFFFFF; }

a::selection { background: #333; color: #FFFFFF; }

Css kodumuz bukadar. İlk kodda bütün metinlerin seçim arkaplan renklerini ve yazı renklerini belirledim. İkincisinde ise sadece linklere yani a etiketine sahip kodlara uyguladım.

1. Python 2
2. Python 3
3. Tkinter 2
4. PyGtk 2

Sitedeki Bütün belgeleri ücretsiz olarak okuyabilir veya bilgisayarınıza indirebilirsiniz. Eǧer buradaki bilgilere kaǧıt üzerine basılı olarak da ulaşmak veya projeye destek olmak isterseniz, KODLAB Yayınları‘ndan çıkan “Herkes için Python” adlı kitabımızı satın alabilirsiniz.

Böyle bir kaynağı bize sunduğu için “Fırat Özgül” e teşekkürler.

http://www.istihza.com/

NOT: Eğitimleri takviminize ekleyip ilerdeki aktivitelerden de haberdar olabilirsiniz.

Microsoft gibi bir devden ücretsiz bir sanal akedemi hazırlaması beni açıkçası şaşırttı. Ama gerçekten güzel bir şey yaptı. Programlama bilmek yada bilmemek hiç önemli değil. Bu platformda Microsoft teknolojileri hakkında bilgi sahibi olmakla kalmıyor uygulama geliştirmeye de başlıyorsunuz.

Ben 10 Temmuz 2010 yılında C# ile program yazmaya başladım. Bunlar çok zevkliydi. Bu site ile kendimi geliştirebileceğimi düşünüyorum. Herkese öneririm.

Site : http://www.acikakademi.com/